रविवार, ६ जून, २०२१

कृतकृत्य

महिन्याचं किराणा सामान मागवायला म्हणुन चायनमसालाची वेबसाईट उघडावी आणि अक्षरशः समोर खजिना दिसावा तसं झालं! “तिला” नजरेसमोर पाहुन तुम्ही जागच्या जागी टुणकन ऊडी मारल्यामुळे सोफ्याचा दुसऱ्या बाजुला बसलेले “हे" पण टुणकन उडावेत! (असं काहीही झालं नव्हतं, मी आपलं ऊगाच अतिशयोक्ती अलंकाराचा वापर केलं!). पटापट खजिन्यातल्या मिळतील तेव्हढ्या गोष्टी ऑर्डर केल्या आणि वाट पहात बसलो. 

आठवडाभर आतुरतेने वाट पाहिल्यावर, शेवटी काल आम्हाला “ती" मिळाली! खरं सांगायचं तर मला आणि लेकाला ईथे आल्यापासुन अगदी मनातुन ज्या गोष्टीची आस होती “ती”मिळालीच एकदाची. कुरिअर घरात आलं आणि आमच्या आनंदाला पारावार उरला नाही. तर त्याचं झालं असं की जर्मनीतल्या वास्त्यव्यात अगदी पहिल्यांदा “चितळ्यांची #आंबाबर्फी” मला मिळाली! तशी ही काजु #आंबाबर्फी आहे पण चालतंय की. चव महत्वाची. आपल्यासारख्या पामर, मर्त्य मानवासाठी कृतकृत्य वाटण्याचे हेच काही क्षण!

बाकीही बराच मालमसाला घेतलाय. त्या सगळ्याचा घरच्या ग्रुपवर फोटो टाकला. खरंतर ह्यावर लिहु की नको असं वाटत होतं पण मोठे दीर म्हणाले होऊन जाऊदे ब्लॉग लिखाण आणि सासरे म्हणाले की “तु या विषयावर लिहायला काहीच हरकत नाही. आपल्या जन्मभूमीतील तयार अन्नपदार्थ मिळणे हा किती परमानंद असतो ते लिहलं पाहिजे.” म्हणुन हा लेखनप्रपंच!

सहा वर्षांपुर्वी जिथे #चितळे_बाकरवडी मिळणेही दुरापास्त होते तिथे आज महाराष्ट्रातले बरेचसे पदार्थ विनासायास मिळत आहेत. राजेश ग्लोबलचे श्री व सौ बुकशेट ह्यांच्या प्रयत्नांमुळे  मागच्या १-२ महिन्यांत आम्हांला #हापुस आणि #केसर आंबाही खायला मिळाला. नाशिकचे द्राक्षही बऱ्याच वेळा ईथल्या दुकानांत मिळतात. ईतके दिवस कधीही न दिसलेली #कैरीही जवळच्या सुपरमार्केटमध्ये मिळतेय. 

आता एकदाचा आमच्या औरंगाबादचा आप्पा हलवाई ह्यांचा पेढा,आता एकदाचा आमच्या औरंगाबादचा आप्पा हलवाई ह्यांचा पेढा, गायत्रीची कचोरी- मुगवडे, क्रांती चौकातली पावभाजी, श्रीनाथवाल्याची भेळ, हॉटेल डार्लिंगजवळची पाणीपुरी, उत्तमची जिलबी इत्यादी पदार्थ म्युनिकमध्ये मिळाले की मी संन्यास घ्यायला


#माझी_म्युनिक_डायरी


सौ. राजश्री उपेंद्र पुराणिक

बुधवार, २ जून, २०२१

कैरी

व्हेन जवळचं सुपरमार्केट गिव्हज यु ब्राझीलची #कैरी देन यु हॅव टू मेक.... 

तक्कु... 

कैरी म्हणलं की आधी तक्कूच.. असतंय ते! 

एक कैरी काय मिळाली मला; लगेच माझे “राजश्रीके हसीन सपने" सुरु झालं! 

मग मी कायरस(मेथ्याम्बा.. पण आमच्याकडे कायरस म्हणतात!) म्हणु नका,ऊन वाढलं की पन्हे म्हणु नका, चटकदार कांदा-कैरी चटणी म्हणु नका, मसालेदार सखुबद्धा म्हणु नका, कैरीचं चित्रान्न म्हणु नका आणि करकरीत कैऱ्या मिळाल्या की लोणचं घातलंच म्हणुन समजा! 

अरेच्या अजुन एक सगळ्यांत महत्वाचं राहिलंच की... 

भरपुर कैऱ्या आणुन, त्या पिकवुन, छानपैकी त्या आंब्यांचा रस करून मग कोयी आणि सालपट धुतलेल्या पाण्याचा फजिता बनवला की...

ईजारमध्ये बीएमडब्ल्यू नहाली! (म्युनिकमधल्या नदीचे नाव ईजार आहे आणि ईथे घोडे दिसलेच नाहीत कधी!)

महाराष्ट्रातल्या कैरी आणि आंब्याच्या रेशिप्या पाहून पाहून इतकं डिप्रेशन आलंय म्हणुन सांगू; एक दिवस फटाफटा सगळ्या पाककृती गृप्सवरून कल्टीच मारावी म्हणते! तरी बरं कैरी मिळाली नाहीतर.... असो!

तक्कु अगदी सोप्पाय. कैरी किसून घ्यायची, आवडीप्रमाणे लाल तिखट, मीठ आणि हळद टाकायची. तेलाच्या फोडणीत मोहरी, मेथ्या टाकायच्या. गॅस बंद करून जरा चढ हिंग टाकायचा. फोडणी थंड झाली की मिश्रणात टाकायची. तक्कु तयार. २-४ दिवसात संपवायचा. फ्रिजमधे ठेवु शकता! 

#ये_बेचारी_रेसिपीज_के_बोझकी_मारी 

#माझी_म्युनिक_डायरी





वाचकांना आवडलेले काही